|
Al sinds 2006 probeer ik met enige regelmaat te reageren met een algemene
projectmanagementles op het nieuws. Waar zou ik het vandaar eens over kunnen
hebben.
Over de respectloze journalist die de financiële minister een flauwe vraag
stelt?
Over het nationale festival van leeghoofdige zangers dat als een soort van
bezigheidstherapie voor BN'rs publiekelijk wordt uitgezonden? Nu kan ik maar
beter stoppen want het respect is ver te zoeken.
Eerlijk gezegd weet ik het niet, er gebeurd zo weinig, en als er iets
gebeurd dan is dat in de afgelopen jaren zeker al een keertje inspiratie
geweest voor een blog. Waarom doe ik dit eigenlijk?
Heeft dit te maken met het tentoonstellen van mijn ego? Een soort
psychologisch exhibitionisme? Zou ik daar ook aan leiden? In ieder geval
lijd ik er niet aan, dus ga ik verder. Maar als er dan niets gebeurd, wat
zegt dit dan?
Voor een projectmanager is dit wel een thema, want als er niets gebeurd, dan
heb je je werk niet gedaan. De kern van projecten is dat er iets gebeurd,
iets opgeleverd wordt. Dan krijg je geen domme vragen, geen
bezigheidstherapie, maar concrete resultaten, en dat is waar het
uiteindelijk om draait.
Reageren>>
8 februari 2010
John Hermarij |