Blogs 2007 december

1

4

7

10

13

16

19

22

25

28

2

5

8

11

14

17

20

23

26

29

3

6

9

12

15

18

21

24

27

Theorie

Wat me opvalt is dat er vaak een bepaalde weerstand is tegen het leren van theorie over ons vak. Veel senior projectmanagemers vinden dat theorie niet meer nodig is. Ook trainingsprogramma's gaan er vanuit dat je het zelf moet ontdekken (het nieuwe leren). Dat ik het daar niet mee eens ben zal de regelmatige lezer van mijn blog niet ontgaan zijn.

Onlangs las ik in één van de boeken die veel invloed hebben gehad op de vormgeving van onze organisaties het volgende citaat:

Experience alone, without theory, teaches management nothing about what to do to improve quality and competitive position, nor how to do it.

Deze uitspraak doet Deming in zijn boek Out of the Crisis en hij slaat hiermee de spijker op zijn kop. Waarom het wiel uitvinden als het al is uitgevonden. Waarom aanmodderen als het niet nodig is.

Als we van school afkomen dan komen we snel tot de conclusie dat de beelden die we in onze "theoretische jaren" hebben opgebouwd maar beperkt werken in de praktijk. We komen met beide benen op de grond te staan.

Als we na enkele jaren ervaring hebben opgedaan, moeten we weer terugkeren naar de theorie en kijken of het nu wel toepasbaar is. Als je dat doet, zal je merken dat dit wel het geval is, je hebt nu alleen een referentiekader waarbinnen je de theorie kunt begrijpen.

Om met Deming te zeggen, je weet nu waar je kunt verbeteren.

Ik zou zo zeggen: Terug de boeken in!

Ze deugen niet

Het blijft maar doorgaan, nu ook binnen de overheid. Topmanagers die met veel te hoge "gouden handdrukken" de organisatie verlaten.

Ik begrijp het best, de resultaten die je als manager oplevert, vallen tegen en als je dan het veld moet ruimen dan hoort daar natuurlijk een royale beloning bij. Tegelijkertijd begrijp ik het ook weer niet, moeten ze salaris in leveren als ze het goed doen?

Het lijkt wel eens dat vanaf een bepaald managementniveau competentie niet meer geldt. Er zijn miljonairs die dat geworden zijn met gouden handdrukken. Dat zou toch niet mogen.

Als de heren en de door het glazen plafond doorgebroken dames hiermee doorgaan, dan leggen zij de basis voor een nieuwe revolutie. Want onrechtvaardigheid mag dan misschien op individueel niveau wel lonen, maar collectief doet dat het zeker niet.

Ik heb het in ieder geval gehad met dit soort mensen, ver uit de buurt blijven als het even kan.

Bij de beesten af

"Goede morgen Nederland.", zegt de sympathieke journalist. Er komt straks iemand praten over managers die naar apen kijken of op apen lijken.

"Ja, daar komt heel wat los, wanneer ze kijken naar de apen.", zegt een enthousiaste bioloog die managers meeneemt naar de apenrots.

"Bij de beesten af.", zeg ik. Wat een onvoorspelbare onzin en verspilling van geld, dat managers dit soort ongein doen op kosten van de aandeelhouder, eigenaar of belastingbetaler.

Kennelijk, wanneer het goed gaat met de economie is alles weer geoorloofd. Begrijp me niet verkeerd ik misgun de bioloog zijn schnabbel niet, evenmin de manager zijn momenten van zelfreflectie niet. Maar ik heb moeite om dit soort uitjes serieus te nemen.

Management (en dus ook dat van projecten) is hard werken, wanneer je behoefte hebt aan zelfreflectie? Ga dan eens praten met je partner, die kan je veel beter vertellen wat voor aap je bent.