Blogs 2008 februari

1

4

7

10

13

16

19

22

25

28

2

5

8

11

14

17

20

23

26

29

3

6

9

12

15

18

21

24

27

Andere Mening

Je zal toch maar een andere mening hebben die niet gedeeld wordt door het 'establishment'. Men zal je toch maar intimideren en proberen te overtuigen om je mening dan maar wel onder stoelen of banken te steken. Dan is er moed voor nodig om aan je standpunt vast te houden.

Ik heb bewondering voor mensen die dat doen, tegen alle verdrukking in standvastig blijven. Ik heb die bewondering ook als ik het niet eens ben met de inhoud van hun standpunten. Standvastigheid is een goede eigenschap.

Klassiek onderzoek echter toont aan dat de "deviant" in de groep naar de zijlinie wordt gemanoeuvreerd wanneer hij zich niet schikt.

Maar het zijn juist die andere meningen die vernieuwing kunnen brengen, een ander licht op de zaak laten schijnen. En zolang de persoon in kwestie nog niet naar de zijlinie is geschoven kunnen we er wat mee. Eenmaal aan de zijlinie, ziet de persoon geen andere mogelijkheid dat zij positie extremer te maken om gehoord te woorden, wat maakt dat hij het gelijk niet meer aan zijn kant krijgt en dat de oplossingen ook minder werkbaar zijn.

Voor ons als projectmanager moeten we dergelijke processen in onze teams goed in de gaten houden. De groep zal afwijkende meningen corrigeren en 'devianten' naar de zijlinie duwen, daarmee nieuwe oplossingen marginaliseren. Dat laatste is nu eigenlijk het tegendeel van wat we nodig hebben.

Grote woorden en kleine woorden

Het valt me op dat er twee soorten mensen zijn die leiding geven aan projecten. De ene soort gebruikt kleine woorden voor grote complexe projecten en de andere soort gebruikt grote woorden voor doorsnee projecten.

Zo ken ik een projectleider die programmamanager op het visitekaartje heeft staan en laatst kwam ik een programmamanager tegen die projectleider op zijn kaartje had staan.

Grappig om te zien hoe het ego van mensen zich vertaalt in de woorden die ze gebruiken. Maar tegelijkertijd vraag ik me af hoeveel klussen (projecten) nodeloos worden opgeblazen om het ego van de projectmanager te vullen.

We kennen allemaal het mopje van de man met een grote auto. Ik vraag het af hoe het zou zijn met de projectmanager met de grote titel?

Taal is misleidend en we misleiden nogal. Wanneer je een middagje het internet afbrowst dan kom je veel websites tegen van piepkleine eenmanszaakjes die met grote woorden de hele wereld beloven.

Niet alleen de aarde warmt op, maar ook onze ego's en we weten allemaal wat er gebeurd wanneer je een opgeblazen ballon opwarmt.

Gisteren was ik in de skihal aan het oefenen, ik hoorde iemand uit een klasje tekeer gaan tegen de skileraar: "Het is toch van de gekke dat die mensen hier op zo'n manier bezig zijn." Sprak hij over minder goede skiërs als hemzelf. Zijn ego explodeerde bijna en zijn lichaamstemperatuur deed de sneeuw bijna smelten.

Vanwaar die grote woorden voor zaken die er werkelijk niets toe doen, vanwaar die ego's die denken dat ze de belangrijkste op de wereld zijn. Goede leiders weten hun ego te parkeren wanneer het gaat om het managen van projecten, ze doen zichzelf niet beter voor dan dat ze zijn. Ze zijn authentiek.

Ondankbaar
De werkeloosheid is nog nooit zo laag geweest, we behoren tot de gelukkigste mensen ter wereld, de economie gaat als een tierelier, de overheid werkt met man en macht aan de wegen, de prognose voor het volgende jaar moeten we naar boven bijstellen.

En toch is het vertrouwen in het huidige kabinet nog nooit zo laag geweest. Een historisch dieptepunt krijsen de nieuwsgieren.

Ik begrijp het allemaal niet zo goed meer, het lijkt wel of Nederlanders verworden zijn tot een volk van ontevreden mopperkonten.

Stel je toch eens voor dat je projectmanager bent en dat je klant zo zou reageren? Daar wil je toch geen zaken meer mee doen, geen projecten meer voor managen?

Het wordt tijd - zeg ik al mopperend achter mijn PC - dat we stoppen met het gemopper en dankbaar zijn voor de mazzel dat we in Nederland geboren zijn en niet in het een of ander hongerland of door dictator bestuurt land. Het gaat hier goed, heel goed.

Hype

Eerst hadden we Geert, toen Boer, daarna Joram en nu een Bom. We hypen van het ene naar het andere.

Ik word hier verdrietig van omdat het allemaal weer zo snel uit ons geheugen verdwijnt. Omdat daardoor de echte problemen niet worden opgelost.

Veel projectmanagers leiden hun project op dezelfde manier als de media met nieuws om gaat. Als hypes! Ze zijn druk in de weer, rennen en vliegen van hot naar her, proberen hun projecten met hun draagbare email apparaten te beheersen. Mannetjes en vrouwtjes die er niets van begrepen hebben.

Projectmanagement is iets anders dan branden blussen, het lijkt veel meer op branden voorkomen. Risicomanagement vooraf, kalm blijven en het uiteindelijke doel in het vizier houden.

Ex Pers

Er is weer iets gebeurd, zeven miljoen mensen, waaronder ik (ik schaam me diep), hebben gekeken hoe een jongeman stoned opschepte over zijn gepleegde misdaad. Wie heeft het gedaan, het meisje is verdwenen, verschrikkelijk voor de ouders, maar heeft hij het nu werkelijk gedaan? Ik weet het niet want ik ben geen expert.

Maar vandaag zullen ze ongetwijfeld weer uit hun holen kruipen: de experts, wanneer je ze echt nodig hebt geven ze geen thuis, maar wanneer ze kunnen vervallen in trivialiteiten en ander tijdvullend gewauwel in de media dan zijn ze er.

Ik heb er in ieder geval moeite mee, als je niets te zeggen hebt dan houd je je mond en doe je niet alsof.

In ons vak, op onze projecten, is het ook een komen en gaan van experts en mensen die hun een platform geven. Vaak doe ik een poging om te luisteren naar wat zij te zeggen hebben en dat is dan meestal bitter weinig. Het hebben van een eigen mening, daar is niets mis mee, maar het wil niet zeggen dat je dan ook het gelijk aan je kant hebt.

Een aantal vragen aan het oordeel van de expert:

1. Op basis van welke gegevens baseer je je conclusie?

2. Wat is de logica achter deze conclusie?

3. Waarom is deze logica juist?

4. Hoe zeker is de conclusie die je trekt?

5. Klopt de conclusie onder alle omstandigheden?

Wanneer je er zo naar kijkt dan vertonen een heleboel van deze "expert judgements" minder expertise dan op het eerste gezicht zou lijken.