|
Een Glaasje Port.
Op de hoek van het Leidseplein is een café. Ik bestel een biertje, een
portie bitterballen en een rode port.
Een smerig glas met een rood uitziende vloeistof wordt neergezet. Op het
glas kun je nog de lipafdruk van de vorige gast zien zitten. Terug naar de
bar, alwaar een met schaapachtige ogen uitziende juffrouw de vloeistof
overgiet in een "schoon" glas. Samen hebben we lol over de incompetentie van
juffrouw met schapenogen.
Maar dan ...
Na de eerste slok zegt Carla, dit is helemaal geen port maar druivensap. De
ober wordt geroepen. Een andere dame met soortgelijke ogen neemt de klacht
in ontvangst en gaat ermee naar de bedrijfsleiding. Deze concludeert ook dat
dit druivensap is en zegt ons uit te zoeken wat er is misgegaan. Iets waar
we overigens niet in geďnteresseerd zijn, Carla wil haar portje hebben.
In de tussentijd zijn de bitterballen geserveerd en opgegeten en heb ik de
laatste slok van mijn biertje achterovergeslagen.
Er is niets gebeurd, van ons hoeft het niet meer, we vragen de rekening.
En wat natuurlijk te verwachten viel, daar stond de port wel op. Iets waar
je natuurlijk niet voor wil betalen. Ook weer een jongedame met weinig
vaardigheden voor de horeca zegt: "Oh, dan haal ik het er wel af."
Dit is de laatste keer dat we op deze hoek van het Leidseplein een biertje,
portje en bitterballen zullen eten. Daarnaast zal ik het aan al mijn
kennissen vertellen.
Wat heeft dit nu met projectmanagement te maken?
Veel: Opdrachtgevers willen resultaten en als er wat fout is willen ze ook
resultaten. |