De projectmanagementpagina van John Hermarij

• Start • Blogs • Artikelen • Lezingen • Links • Vraag & Antwoord • Stel een vraag • Commentaar •

Vorige
Omhoog
Volgende

Blogs 2008 September

1

4

7

10

13

16

19

22

25

28

2

5

8

11

14

17

20

23

26

29

 

3

6

9

12

15

18

21

24

27

30

(vorige blogs)(2007)

Je zal toch maar projectmanager bij de Bank zijn

Deze ochtend gaan mijn gedachten onwillekeurig uit naar de projectmanagers van een bank die in een korte tijd weer wordt doorverkocht. Je zal toch maar werken aan een project dat juist de één wording met die andere noodlijdende bank moet bewerkstelligen. Waar moet je dan beginnen?

Wat vertel je tegen je teamleden die van het weekend te horen hebben gekregen dat het over is? Hoe kan je hun nog motiveren?

Dit lijkt bijna een onmogelijk taak omdat je natuurlijk ook met je eigen onzekerheden zit en eerlijk gezegd heb ik daar ook niet zo 1-2-3 een kant en klaar antwoord op.

Het beste lijkt me nog: vertrouwen dat er zich nieuwe kansen voor je persoonlijke ontwikkeling voordoen. Niet mopperen of bij de pakken neerzitten, maar kalm blijven, ongetwijfeld zal er een periode van onzekerheid aanbreken, maar je kan je juist in die onzekerheid onderscheiden en kansen nemen die er anders niet waren.

Succes, mijn gedachten zijn in ieder geval bij je

29 september- naar boven

Er tekent zich een ramp af

Ik kan het niet laten, ik moet de klok luiden,de vraag is of de juiste mensen het zullen horen.

In de gesprekken die ik voer met projectmanagers tijdens de trainingen die ik geef, valt me op dat velen van hen gebukt gaan onder de incompetentie van zogenaamde programmamanagers die tientallen miljoenen euro-programma's in standhouden zonder dat de verwachtte baten worden gerealiseerd.

Programmamanagement is nodig wanneer je beter in samenhang kunt managen dan apart. De prijs die je daarvoor betaalt is overhead. Het schijnt best practice te zijn dat de programmamanager dan ook de " baten"  managet. Literatuur zegt dat de programmamanager "verandering omarmt".

Allemaal waar, maar wanneer je naar de praktische uitwerking kijkt, dan zien we:

  • Onduidelijke en vaak wisselende prioriteiten

  • Onvoldoende aandacht aan de technische samenhang van de projecten

  • Onduidelijke matrixstructuren

  • Exponentiële toename van inhuur van externen

  • Eigen personeel dat murw is

Laten we het heel simpel stellen, programmamanagement zou met name moeten gaan over het in samenhang managen. Niet in het overnemen van de staande organisatie. De programmamanager behoort structuur aan te brengen en projecten op elkaar af te stemmen. Misschien minder sexy dan al dat strategisch gewauwel, maar wel een stuk efficiënter en effectiever. Reageer maar als je durft.

16 september- naar boven

Advieskosten rijzen de pan uit

Het is de laatste maand een aantal keren in de media geweest. De "exorbitante" vergoedingen aan interimmers en de stijgende kosten aan advies bij de (semi)overheid.

Gesuggereerd wordt dat deze zakkenvullende zelfstandigen "niet deugen".

De reden voor deze stijging is simpel, veel goede mensen zijn het jarenlange gereorganiseer en gepeopeld worden door managers die geen verstand meer hebben van hun vak beu en besluiten zelfstandig te worden.

Het probleem is nu dat veel van deze professionals, weliswaar goed zijn in hun vak, maar niet in ondernemerschap. De overheid is dan een dankbare klant, want als je daar eenmaal binnen bent dan kun je daar jarenlang zonder risico te lopen zitten.

Twee voorbeelden van (semi)overheids organisaties die ik zelf gezien heb.

  1. Een interimmer factureert in één jaar tijd 2000 uur tegen een tarief van 250 euro.

  2. Een interimmer huurt een zzp'er in voor vier dagen per week voor een taak die in twee dagen per week kan.

Soortgelijke verhalen zijn er ook voor grote financiële instellingen, of andere organisaties met een publieke functie functie waar geld kennelijk in overvloed aanwezig is.

Moeten we dit die interimmers kwalijk nemen, misschien wel, alleen wat zou je zelf doen in een situatie waarin iedereen het doet, dan word je snel meegezogen in een ethische spiraal naar beneden.

13 september- naar boven

Wat is het toch een leuk vak

Veel projectmanagers beseffen niet hoe vreselijk leuk het vak is. Als je op Google projectmanagement intoetst krijg je maar liefst:

Wat een rijkdom. En als je je eerste gesprek met je opdrachtgever hebt gehad, dan zie je iemand tegenover je die van jou een wonder verwacht, je te weinig budget geeft en een onmogelijke deadline opgeeft.

Je teamleden willen zichzelf ontwikkelen, hebben pappa dagen of brengen hun kinderen naar school. Je leveranciers komen hun verplichtingen niet na en je blackberry genereert meer e-mails dan je kunt verwerken.

Waar vind je dat nou elders?

Heerlijk projectmanagement is een vak waar je jezelf volledig in kwijt kunt. Want los van het bovenstaande, ben je bijna een kleine ondernemer die de toekomst naar zijn hand weet te zetten, die bij succesvolle projecten zijn salaris en zijn aanzien ziet stijgen.

Kortom er zijn zat mensen die daar een spreekwoordelijke moord voor zouden willen doen.

Tussen twee haakjes: dit is geen grapje, maar ik meen het echt. Het is leuk!

8 september- naar boven

Stevigheid

Als ik een training geef, dan pak ik de deelnemers altijd stevig beet op hun projectmanagement vaardigheden. Dat doe ik, omdat ik dat beter kan doen in de relatief veilige omgeving van het trainingslokaal, dan dat hun opdrachtgever dat doet in het werkelijke leven.

Projectmanagement vraagt een zekere stevigheid die verankerd is in je karakter. Dit onderscheidt de vakman van degene die projectmanagement alleen op zijn visitekaartje heeft staan.

Ik kan wel eens moe worden van projectmanagers die klagen over de omgeving waarbinnen zij werkzaam zijn. Voor een deel hebben ze ook wel gelijk, er zijn immers veel organisaties die het professioneel managen van projecten zo goed als onmogelijk maken.

Maar dat kan en mag naar mijn idee nooit een reden zijn om je vak niet professioneel uit te oefenen. Met professioneel bedoel ik dan: resultaat, doorlooptijd, budget, afgesproken kwaliteit, risicomanagement, structuur, dingen tot stand brengen, etc.

Eén van de belangrijkste redenen voor projectmanagement is juist oplossen wat de staande organisatie niet lukt. Dat vraag naast alle vaktechnische technieken ook een stuk stevigheid in je karakter en het is maar de vraag of je dat op latere leeftijd nog bij kunt leren.

3 september- naar boven