|




| |
Blogs 2008 September
|
1
|
4
|
7
|
10
|
13
|
16
|
19
|
22
|
25
|
28
|
|
|
2
|
5
|
8
|
11
|
14
|
17
|
20
|
23
|
26
|
29
|
|
|
3
|
6
|
9
|
12
|
15
|
18
|
21
|
24
|
27
|
30
|
|
|
(vorige blogs)(2007)
|
|
|
Je zal toch maar projectmanager bij de Bank zijn
Deze ochtend gaan mijn gedachten onwillekeurig uit naar de projectmanagers
van een bank die in een korte tijd weer wordt doorverkocht. Je zal toch maar
werken aan een project dat juist de één wording met die andere noodlijdende
bank moet bewerkstelligen. Waar moet je dan beginnen?
Wat vertel je tegen je teamleden die van het weekend te horen hebben
gekregen dat het over is? Hoe kan je hun nog motiveren?
Dit lijkt bijna een onmogelijk taak omdat je natuurlijk ook met je eigen
onzekerheden zit en eerlijk gezegd heb ik daar ook niet zo 1-2-3 een kant en
klaar antwoord op.
Het beste lijkt me nog: vertrouwen dat er zich nieuwe kansen voor je
persoonlijke ontwikkeling voordoen. Niet mopperen of bij de pakken
neerzitten, maar kalm blijven, ongetwijfeld zal er een periode van
onzekerheid aanbreken, maar je kan je juist in die onzekerheid onderscheiden
en kansen nemen die er anders niet waren.
Succes, mijn gedachten zijn in ieder geval bij je |
29 september- naar
boven |
|
Er tekent zich een ramp af
Ik kan het niet laten, ik moet de klok luiden,de vraag is of de juiste
mensen het zullen horen.
In de gesprekken die ik voer met projectmanagers tijdens de trainingen die
ik geef, valt me op dat velen van hen gebukt gaan onder de incompetentie van
zogenaamde programmamanagers die tientallen miljoenen euro-programma's in
standhouden zonder dat de verwachtte baten worden gerealiseerd.
Programmamanagement is nodig wanneer je beter in samenhang kunt managen dan
apart. De prijs die je daarvoor betaalt is overhead. Het schijnt best
practice te zijn dat de programmamanager dan ook de " baten" managet.
Literatuur zegt dat de programmamanager "verandering omarmt".
Allemaal waar, maar wanneer je naar de praktische uitwerking kijkt, dan zien
we:
-
Onduidelijke en vaak wisselende prioriteiten
-
Onvoldoende aandacht aan de technische samenhang van de projecten
-
Onduidelijke matrixstructuren
-
Exponentiële toename van inhuur van externen
-
Eigen personeel dat murw is
Laten we het heel simpel stellen, programmamanagement zou met name moeten
gaan over het in samenhang managen. Niet in het overnemen van de staande
organisatie. De programmamanager behoort structuur aan te brengen en projecten
op elkaar af te stemmen. Misschien minder sexy dan al dat strategisch
gewauwel, maar wel een stuk efficiënter en effectiever. Reageer maar als je
durft.
|
16 september- naar
boven |
|
Advieskosten rijzen de pan uit
Het is de laatste maand een aantal keren in de media geweest. De
"exorbitante" vergoedingen aan interimmers en de stijgende kosten aan advies
bij de (semi)overheid.
Gesuggereerd wordt dat deze zakkenvullende zelfstandigen "niet deugen".
De reden voor deze stijging is simpel, veel goede mensen zijn het jarenlange
gereorganiseer en gepeopeld worden door managers die geen verstand meer
hebben van hun vak beu en besluiten zelfstandig te worden.
Het probleem is nu dat veel van deze professionals, weliswaar goed zijn in
hun vak, maar niet in ondernemerschap. De overheid is dan een dankbare
klant, want als je daar eenmaal binnen bent dan kun je daar jarenlang zonder
risico te lopen zitten.
Twee voorbeelden van (semi)overheids organisaties die ik zelf gezien heb.
-
Een interimmer factureert in één jaar tijd 2000 uur tegen een tarief
van 250 euro.
-
Een interimmer huurt een zzp'er in voor vier dagen per week voor een
taak die in twee dagen per week kan.
Soortgelijke verhalen zijn er ook voor grote financiële instellingen, of
andere organisaties met een publieke functie functie waar geld kennelijk in
overvloed aanwezig is.
Moeten we dit die interimmers kwalijk nemen, misschien wel, alleen wat zou
je zelf doen in een situatie waarin iedereen het doet, dan word je snel
meegezogen in een ethische spiraal naar beneden.
|
13 september- naar
boven |
|
Wat is het toch een leuk vak
Veel projectmanagers beseffen niet hoe vreselijk leuk het vak is. Als je op
Google projectmanagement intoetst krijg je maar liefst:

Wat een rijkdom. En als je je eerste gesprek met je opdrachtgever hebt
gehad, dan zie je iemand tegenover je die van jou een wonder verwacht, je te
weinig budget geeft en een onmogelijke deadline opgeeft.
Je teamleden willen zichzelf ontwikkelen, hebben pappa dagen of brengen hun
kinderen naar school. Je leveranciers komen hun verplichtingen niet na en je
blackberry genereert meer e-mails dan je kunt verwerken.
Waar vind je dat nou elders?
Heerlijk projectmanagement is een vak waar je jezelf volledig in kwijt kunt.
Want los van het bovenstaande, ben je bijna een kleine ondernemer die de
toekomst naar zijn hand weet te zetten, die bij succesvolle projecten zijn
salaris en zijn aanzien ziet stijgen.
Kortom er zijn zat mensen die daar een spreekwoordelijke moord voor zouden
willen doen.
Tussen twee haakjes: dit is geen grapje, maar ik meen het echt. Het is leuk! |
8 september- naar
boven |
|
Stevigheid
Als ik een training geef, dan pak ik de
deelnemers altijd stevig beet op hun projectmanagement vaardigheden. Dat doe
ik, omdat ik dat beter kan doen in de relatief veilige omgeving van het
trainingslokaal, dan dat hun opdrachtgever dat doet in het werkelijke leven.
Projectmanagement vraagt een zekere
stevigheid die verankerd is in je karakter. Dit onderscheidt de vakman van
degene die projectmanagement alleen op zijn visitekaartje heeft staan.
Ik kan wel eens moe worden van
projectmanagers die klagen over de omgeving waarbinnen zij werkzaam zijn.
Voor een deel hebben ze ook wel gelijk, er zijn immers veel organisaties die
het professioneel managen van projecten zo goed als onmogelijk maken.
Maar dat kan en mag naar mijn idee nooit een
reden zijn om je vak niet professioneel uit te oefenen. Met professioneel
bedoel ik dan: resultaat, doorlooptijd, budget, afgesproken kwaliteit,
risicomanagement, structuur, dingen tot stand brengen, etc.
Eén van de belangrijkste redenen voor
projectmanagement is juist oplossen wat de staande organisatie niet lukt.
Dat vraag naast alle vaktechnische technieken ook een stuk stevigheid
in je karakter en het is maar de vraag of je dat op latere leeftijd nog bij
kunt leren. |
3 september- naar
boven |
|