Blogs 2009 - Augustus

1

4

7

10

13

16

19

22

25

28

2

5

8

11

14

17

20

23

26

29

3

6

9

12

15

18

21

24

27

30

Als je niets te zeggen hebt

... dan moet je je mond houden.

Ik heb de laatste tijd een soort "blogwritersblock", al weken zit ik 's ochtends  voor mijn beeldscherm te turen naar woorden die maar niet komen.

De vraag is natuurlijk of je wel altijd wat te zeggen hebt, want als dat niet het geval is dan kan je beter je mond houden.

Er zou een soort milieubelasting moeten zijn voor mensen die met hun grenzeloze behoefte aan egotentoonspreiding het intellectuele klimaat verzieken.

Ik ben daar in de loop der jaren aardig allergisch voor geworden. We zien het op de tv in praatprogramma's, we lezen het in de krant bij de ingezonden brieven, en we zien dat dagelijks in onze projecten.

Deze egotentoonspreiding maakt dat mensen die wel nadenken zich ongelooflijk veel moeite moeten getroosten om een stuk resultaat neer te zetten. Je houdt het toch niet voor mogelijk al die vergaderingen omdat iedereen er iets van moet zeggen, wat een geld en wat een verloren doorlooptijd.

Het zou een goede eigenschap zijn, om voordat je reageert op een intelligent idee van een collega om je de volgende vragen te stellen:

• Is wat ik zeg een mening of een feit?

• Heb ik er verstand van?

• Heb ik goed begrepen wat ander heeft gezegd?

Alleen wanneer daar je daar drie keer ja op kunt zeggen, dan pas heb je iets te zeggen.

Weinig of geen nieuws

De vakantie is voorbij en we zijn weer terug in ons kleine landje. Wat je dan meteen weer opvalt, is hoe klein ons landje is en hoe weinig er gebeurt. Items op de televisie worden matig uitgediept en zijn heel eenzijdig.

Nederland is erg naar binnengericht, de "leefbaren", later de "vrijbuiters" en de "trots op Nederlanders" doen ons vertellen dat er heel veel mis is met ons land en dat we terugmoeten naar Nederlandse waarden.

Wel om eerlijk te zijn, hoeft dat van mij niet zo. Nederland is een landje waarin weinig gebeurt, geen aardbevingen, overstromingen, hongersnoden en oorlog, een land met meer journalisten dan nieuws. Eigenlijk wel goed zo.

Echter één probleem: we zijn te veel naar binnen gericht.

En dat is niet juist, er gebeurt heel veel. Landen als India en China groeien met de dag. In veel landen groeit er een diepe verafschuwing van westerse standpunten. En wij doen alsof wij de morele (en politieke) heersers van de wereld zijn.

Gevangen in een oorlog, die waarschijnlijk de geschiedenis in gaat als zijnde fout, zou het belangrijk zijn wanneer we daar wat meer informatie over zouden hebben om zo democratische druk uit te oefenen op politici.

Maar ja, zolang er maar geen nieuws in onze achtertuin is, is dat wel net zo comfortabel ...