|
Hoi John,
Wat een raar idee om competentieleren alleen te koppelen aan
beter worden in jezelf. Ik begrijp wel wat je bedoelt, maar de essentie van
competentieleren is het ontwikkelen van "kennis (het vak), vaardigheid (dus
ook plannen en budgetteren) en attitude". Sterker nog: het is gericht op het
toepassen van kennis, vaardigheid en attitude en ik voeg daar zelf altijd
aan toe: in complexe omgevingen.
Het probleem zit niet in het woord competentieleren, maar in
de verschuiving die mensen/begeleiders in hun hoofd maken. Ze denken opeens
dat het alleen maar gaat om het "veranderen" gedrag van de incompetente
mens: "jij kunt het niet en dat zal aan jou liggen."
Zelf stap ik al jaren met jonge mensen in complexe
opdrachten. Projectmanagement biedt enorm veel gereedschappen om die
opdrachten effectief en vakbekwaam aan te pakken. Beroepsproducten als
situatieanalyse, projectplan, breakdownstructure, planning, ... zijn
superfijne gereedschappen! Kennis daarover en vaardigheid in het toepassen
daarvan, is belangrijk en krijgt in de begeleiding dus ook ruimschoots
aandacht.
De situatie aanvoelen, erop durven stappen, vragen leren
stellen, contact maken, expressief zijn, eveneens. Jezelf bewust worden van
de attitude die je aanneemt en de motieven die daaronder liggen, hebben ook
expliciet mijn aandacht. Het herinnert mensen aan wie ze zijn, wie hun
rolmodellen zijn, wat ze kunnen, wanneer ze durven en wanneer niet, ... Ze
zien in hun eigen getrokken levensspoor de kracht van zichzelf verschijnen
en leren inzien: "voor deze waarde en betekenis leef ik!"
Zodra dat inzicht er is, zijn er ook weer vragen: "Wat ga ik
dan realiseren? Voor wie? Welke resultaatgerichte opdrachten passen bij mij?
Hoe pak ik ze aan? Hoe plan ik dat? Draagt het bij aan duurzame continuïteit
van mezelf en mijn omgeving (zakelijke rechtvaardiging)? ..."
En door daarop antwoorden te geven en die antwoorden te
volgen, bouwen mensen aan hun eigen ervaring. Dat leren duurt een leven
lang! Een leven waarin meerdere leermeesters je op weg helpen om meester te
zijn en meester te worden. Meester in het oppakken en aanpakken van
resultaatgerichte opdrachten, die waarde en betekenis toevoegen aan
organisaties en via deze aan de maatschappij. Met hart en ziel.
Hartelijke groet,
Roel
Het probleem, John, ligt echt niet bij het laten verslonzen
|
|